Ένα χρόνιο αίτημα του τεχνικού κόσμου είναι η κωδικοποίηση της πολεοδομικής νομοθεσίας, η οποία αποτελείται από αρκετά νομοθετήματα και αρκετά θολά σημεία. Τα χρόνια της κρίσης το πρόβλημα αυτό επιδεινώθηκε. Οι νόμοι των τακτοποιήσεων των αυθαιρέτων με τις συχνές αλλαγές και τις εγκυκλίους τους, η κατάρτιση των δασικών χαρτών, η προσπάθεια ολοκλήρωσης του Εθνικού Κτηματολογίου, οι αρκετές αλλαγές στο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, οι αρκετές αποφάσεις του ΣτΕ και οι διάφορες νομολογίες οδηγούν στη δημιουργία ενός δαιδαλώδους λαβυρίνθου, όπου εύκολα μπορούν να «χαθούν» όχι μόνο οι πολίτες, αλλά και οι μηχανικοί.

Δυστυχώς, ακόμα κάποιες προσπάθειες «συμμαζέματος», όπως η δημιουργία του Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη και του Εθνικού Μητρώου Υποδομών, δεν έχουν φέρει απτά αποτελέσματα.

Δυστυχώς, οι νέες νομοθετήσεις δεν «μικραίνουν» τον λαβύρινθο αυτό.

Δυστυχώς, η πολιτική γης και όλα τα παραπάνω ζητήματα, αν και είναι άμεσα συνυφασμένα με τη δίκαιη και ισόρροπη ανάπτυξη, δεν αντιμετωπίζονται με τη δέουσα προσοχή, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια στρατηγική συνολικής επίλυσης των προβλημάτων.

Ας ελπίσουμε το 2023 να είναι χρονιά αλλαγής και σε αυτά τα ζητήματα.